Αν ένας έχει τη δόξα

τη γη μπορεί αυτός να σηκώσει στα μάτια μας

Πάσχουμε δόξας διαφάνεια

Τον εαυτό του εξαίρεσε

έρευσε μέσα του μεγάλη πνοή

ρυθμού ανταμοιβή πέρασμα έγινε

Για μάς για το πάν

τα πράγματα θα μας χαρίσει νέα

Με το λεπτό το βαθύ το ψηλό του κοίταγμα

μάτια στον κόσμο χαρίζει

μεγαλώνει την ευαισθησία μας

θεμελιώνει την κατοικία μας

συγκεντρώνει το φως στη φωνή του

γίνεται του καθενός αδερφός καθέδρα

Από μέσα του πέρασε ο κόσμος κι αγνίστηκε

Του αισθήματος διδάχος που τον κυρίευσε

επιστρέφει με κύρος γραφής

Σκουριά δεν πιάνει ο λόγος του φίλος είναι

Καταφεύγοντας στη σολωμική

κάτω από το μαγνάδι του

του Πόρφυρα την κόκκινη γραμμή

να λάμπει αστραφτερές αυτογνωσίες

Πόρφυρα λυτρωτή φευγαλέας αθανασίας