Με καλοκαίρι στα χείλη η ομορφιά φώς μαυροστάφυλο

σπαράζει την πόλη σαν άκρως Ιούλης που καίει τις μετώπες.

Κερδίζω λίγο της ζωής ,το χρόνο κάνω συνεργό μου

Μου μάθαινες για ομορφιά ,σπουδή είχα τα μάτια σου,

σ ένα τριαντάφυλλο από πυρετό από φλόγα,

μέχρι τη λύπηση σπάταλο φώς, όλα μες τη μαρμαρυγή του

Έντονα σπουργιτίσματα στις γειτονιές του ανέμου

σαν σε Ιούλη το μετάξι μεγάλωνες τον ουρανό

Πυρκαϊά όντoς καταφλέγει της μοναξιάς τα άνθη

Με καλοκαίρι στα χείλη η ομορφιά φώς μαυροστάφυλο

σε εόρτιο Δεκέμβρη χαίρεσαι να μου λές:

"Μεσάνυχτα τα βουνά μου σπιθίζουν άστρα "