Φως από Αύγουστο

με μπλε και κίτρινο μελάνι

Πάλι με κόβει στα δυο

με μια απελπισία απέραντη

κι ένα σκεπτικισμό

που διώχνει

και μούσες

αι βεβαιότητες

κι όλα σωπαίνουν

σε μια ανώτερη σιωπή

γιατί το απλό ξεδίπλωσε τις ίνες του

σαν αστέρι

που τίποτε δεν έχει να φωτίσει

Κάθε βέλος κοιτάει χώμα

κι ακόμα εκείνο το βέλος που λένε πραγματικότητα

Φως από Αύγουστο

με μπλε και κίτρινο μελάνι